جاده ابریشم فرصتی برای حفاظت از میراث تاریخی و افزایش تعاملات

به گزارش خبرگزاری صدا و سیما ؛ بر اساس اعلام سازمان آموزشی، علمی و فرهنگی ملل متحد (یونسکو) ، جاده ابریشم، شبکه‌ای گسترده از تبادل فرهنگی، علمی، هنری و اقتصادی میان ملت‌ها و تمدن‌های مختلف جهان بوده است. این مسیر طی قرن‌ها نقش مهمی در انتقال دانش، فناوری، باورها، هنرها و سنت‌های فرهنگی میان شرق و غرب ایفا کرده و میراث مشترکی را برای بشریت به جا گذاشته است.

یونسکو در این برنامه تلاش دارد نشان دهد که چگونه میراث تاریخی جاده ابریشم می‌تواند در جهان امروز به ابزاری برای توسعه گفت‌وگوی فرهنگی، تقویت همکاری‌های بین‌المللی، گسترش گردشگری مسئولانه و ترویج صلح و همزیستی میان ملت‌ها تبدیل شود.

در چارچوب این ابتکار، نمایندگان کشورهای عضو، پژوهشگران، متخصصان میراث‌فرهنگی، فعالان گردشگری و هنرمندان گردهم آمدند تا درباره ظرفیت‌های میراث جاده ابریشم برای توسعه پایدار و افزایش تعاملات فرهنگی تبادل نظر کنند.

یکی از بخش‌های شاخص این برنامه، معرفی تجربه «طعم جاده ابریشم» بود که طی آن غذاها، سنت‌های خوراکی، آیین‌ها و جلوه‌های فرهنگی مناطق مختلف واقع در مسیر تاریخی جاده ابریشم به نمایش درآمد. همچنین اجراهای هنری و فرهنگی متنوعی با هدف معرفی میراث ناملموس کشورهای این مسیر برگزار شد.

یونسکو تاکید کرده است که برنامه جاده ابریشم این سازمان که بیش از ۳۵ سال قدمت دارد، یکی از مهم‌ترین طرح‌های بین‌المللی برای حفاظت، معرفی و ترویج میراث مشترک ملت‌ها محسوب می‌شود. این برنامه بر شناخت میراث مشترک، تقویت هویت‌های چندفرهنگی، توسعه گردشگری پایدار و گسترش گفت‌وگوی میان تمدن‌ها تمرکز دارد.

کارشناسان معتقدند احیای ظرفیت‌های فرهنگی و گردشگری جاده ابریشم می‌تواند فرصت‌های جدیدی برای توسعه اقتصادی جوامع محلی، رونق صنایع‌دستی، حفاظت از میراث تاریخی و افزایش تعاملات فرهنگی میان کشورهای مسیر این شاهراه تاریخی فراهم کند.

جاده ابریشم در طول تاریخ از شرق آسیا تا مدیترانه امتداد داشته و بخش مهمی از سرزمین ایران نیز در قلب این شبکه بزرگ ارتباطی قرار داشته است؛ موضوعی که نقش ایران را در تبادلات فرهنگی، اقتصادی و تمدنی جهان برجسته می‌کند.

یونسکو اعلام کرده است که در سال ۲۰۲۶ مجموعه‌ای از برنامه‌های پژوهشی، آموزشی، فرهنگی و گردشگری مرتبط با جاده ابریشم را در کشورهای مختلف جهان دنبال خواهد کرد تا نقش این میراث مشترک در تقویت گفت‌وگوی میان‌فرهنگی و توسعه پایدار بیش از پیش مورد توجه قرار گیرد.