روایت پژوهشگر شاهنامه از حکیم ابوالقاسم فردوسی در علم نجوم

۲۵ اردیبهشت به نام روز بزرگداشت فردوسی و پاسداشت زبان فارسی نام گرفته است  ابوالقاسم فردوسی طوسی (۳۲۹ هجری قمری – ۴۱۶ هجری قمری، در طوس خراسان)، شاعر حماسی ایرانی و سرایندهٔ شاهنامه حماسهٔ ملی ایران است که آوازهٔ جهانی دارد.

فردوسی را بزرگ‌ترین سرایندهٔ پارسی‌گو دانسته‌اند، که از شهرت جهانی برخوردار است. فردوسی را حکیم سخن، حکیم طوس و استاد سخن گویند.

پژوهشگر شاهنامه در کتاب زمان در شاهنامه در ۵ فصل بیش از ۲۰ بیت شاهنامه فردوسی را ازمنظر علم نجوم بررسی کرده است.

نصرالله هومند گفت: فردوسی در ابیات شاهنامه به اعتدال بهاری وکوتاهی شب وبلندی روز درتابستان ویا حرکت‌های کیهانی اشاره دارد.

نویسنده کتاب زمان درشاهنامه گفتار موبدان واخترشناسان و کتاب بن دهشت رامنابع فردوسی اعلام می‌کنند ومی گوید حکیم ابوالقاسم فردوسی امانتدار یافته‌های دانشمندان علم نجوم ایران است ودرشاهنامه به مخاطبان انتقال می‌دهد.

به‌پیشنهاد بنیاد شاهنامه فردوسی قرار بود در سال ۱۳۵۹ آیین‌های جهانی هزاره شاهنامه به‌مناسبت هزارمین سال آغاز سرایش آن برگزار شود که با چند سال تأخیر برگزار شد.

فردوسی به مدت ۳۰ رنج بردم تابا سرایش بیش از ۵۴ هزار بیت شاهنامه را با دربخش‌های اساطیری وملی ومفاهیم علمی، چون نجوم به پایان ببرد

ومی گوید بسی رنج بردم دراین سال سی عجم زنده کردم بدین پارسی

زینب نجاتی به بهانه ۲۵ اردیبهشت، روز شعر و ادب پارسی، از ابعاد کمتر شناخته شده فردوسی می‌گوید.