ایرانِ من! آن کس که تو را نشانه گرفت؛ نشانی از او نخواهد ماند

به گزارش خبرگزاری صدا و سیمای مرکز ایلام؛ تقویم به نهم اسفند ۱۴۰۴ رسید و صبح ایران با خبری دردناک آغاز شد؛ قاتلانی، ایران را نشانه گرفته بودند و قلب ایران را؛ آنها گمان کردند که اگر قلب ایران را از کار بیندازند؛ قلب این سرزمین از تپش خواهد افتاد؛ غافل از این که در دیار ما ایران، پیوند لبی، عملی رایج است؛ این جا همه قلب‌ها به هم پیوند خورده و ناگسستنی است.

 آری! ایران زیبای من! آن کس که تو را نشانه گرفت، بی‌شک نمی‌دانست که وقتی قلب رایان ۴ ماهه را از کار بیندازد؛ قلب ۹۰ میلیون ایرانی دیگر سریع به هم پیوند می‌خورد؛ تا صدای تپش قلب او خاموش نشود؛ همچنان که صدای قلب رهبر شهیدمان تکثیر شد؛ آن کس که تو را نشانه گرفت، نمی‌دانست که مداد‌های به خون رنگین شده بچه‌های میناب، زنده مانده‌اند تا رسوایی و شکستشان را به تصویر بکشند؛ آن کس که تو را نشانه گرفت، چه می‌دانست از قلب داغدیده مادرانی که به احساس‌های مادرانه اشان رنگ حماسی داده‌اند و سوگواریشان را تا بعد از صبح روز پیروزی بر اسلحه‌های بی‌رحم و ننگین شما کنار گذاشته‌اند؛ آن کس که تو را نشانه گرفت، چه می‌دانست از زنانی که قلم همسران دانشمندشان را به دست کودکان گهواره سپرده‌اند و آن زنان راست قامتی که بلندگوی جبهه خیابان‌ها را به کودکانی که تازه زبان باز کرده‌اند، داده‌اند تا از ادامه مسیری بگویند که ذهن کثیف، کودک کش و قاتل شما هرگز به درکش نمی‌رسد؛ آری، وطن! آن کس که تو را نشانه گرفت؛ جز خود کسی را نکشت و فقط کمر به قتل خود بست...

زهرا پوراسماعیل